Ο Σαρλ Λουί Αλφόνς Λαβεράν (Charles Louis Alphonse Laveran, 18 Ιουνίου 1845 - 18 Μαΐου 1922) ήταν Γάλλος ιατρός ο οποίος βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας το 1907 επειδή ανακάλυψε ότι παρασιτικά πρωτόζωα είναι οι αιτιολογικοί παράγοντες λοιμωδών ασθενιών όπως η ελονοσία και η τρυπανοσωμίαση. Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, Λουί Τεοντόρ Λαβεράν, έγινε στρατιωτικός γιατρός. Απέκτησε το πτυχίο του στην ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου το 1867.